Ziezo, samen met een update van de software op de server heb ik ook de layout nog eens door mekaar geschud. Veel frisser als je het mij vraagt! De foto herken je misschien nog van de kerstkaartjes? Nu alleen nog eens werk maken van een ferme update van het fotoalbum…
Uit onze dochters komen soms toch nogal uitspraken hoor. Weer enkele aanwinsten van deze week!
Deur van de lieveling sluiten!
(Anne las voor van memo-briefje voor Charlotte als ze naar de vioolles gaat: dan moet ze immers de deur van de living zeker achter zich sluiten…)
Kei-mooi!
(Zegt Eveline altijd wanneer ze over iets erg opgetogen is, bvb. als ze de plasticine ziet klaarstaan.)
Vrouwen hé!
(Zegt Eveline de laatste dagen, vooral tegen papa. Stel je je haar voor met een deugenieterige en samenzweerderige blik, hoofd beetje schuin, lachje op het gezicht.)
Tot slot wil ik deze recente anekdote uit de schoolcarrière van Charlotte ook meegeven. Als laatste opdracht op een huistaak over zinsontleding (tegenwoordig heet dat taalsystematiek naar het schijnt) moest ze een kort verhaaltje van een tiental zinnetjes schrijven en daarin dan alle persoonsvormen onderlijnen. Maar ze vond dat ze als volbloed auteur niet zomaar gratis iets nieuws moest gaan bedenken, en trouwens “in die schoolboeken staan ook voortdurend fragmenten uit andere boeken” dus nam ze een aantal zinnen uit haar bestseller, “Cato Campers en de betoverde den”, over. Erboven netjes: “fragment uit…” enzovoort, en eronder “auteur: Charlotte Sauviller”. Net echt. En nu hoopt ze stilletjes dat de juf eens gaat vragen om het hele boek te mogen lezen!
Vandaag geen school wegens bovenstaande reden. Daarom uitstapje gepland met mijn drie dochters naar het speelgoedmuseum in Mechelen. Met de trein want dat is altijd een beetje reizen nietwaar ? We zaten al een tijdje op de trein toen werd omgeroepen dat hij stuk was en dus vandaag niet zou rijden. Heel het station door naar de volgende trein maar dat bleek dan wel een boemel die er dus tweemaal zolang over deed.
Onderweg had Eveline wél tijd om een hele boterham te eten: dat was wel een pluspunt.
Nu zijn ze aan het spelen – het leukste stuk van het museum als je het hen vraagt – maar ik ga niet naar huis voor ik de modeltreintjes heb gezien!
Dialoogje aan tafel. Eveline wou een “vleesje” op haar boterham.
Johan: nee, dit is een stukje kaas, dat lust je ook wel… wie eet er nog graag kaas?
Eveline (lichtjes kritisch): kaas?
Johan: ja kaas, muisjes… die eten ook graag kaas.
Eveline (héél kritisch): muisjes? muisjes?! Nee, Evelíne eet graag muisjes!
Ja, en dan was het dus zover: Eveline naar school. Voorlopig lijkt ze het wel fijn te vinden. Ze wil morgen toch nog terug gaan! Dus, het zal wel goed zitten.
Haar ‘vrienden’ van de creche die haar al voorgingen naar school, Liam en Johanna, waren alvast blij om Eveline weer te zien en kwamen al direct dag zeggen.
En vanmorgen, zo vertelde Eveline daarstraks zelf, had Juf. Maya haar traantjes gedroogd toen ze weende voor mama.
Eigenlijk wel fijn dat ook de jongste stilaan ‘groot’ wordt.
Eveline is voor de laatste keer naar Roodkapje geweest . Een emotionele dag toch wel, vooral voor mama en papa dan. We zijn uiteindelijk negen jaar lang met enkele tussenpauzes kind aan huis geweest bij Karin & co. Met een glaasje cava hebben we samen deze fase in ons leven afgesloten. Maandag gaat onze kleine kabouter voor het eerst naar de kleuterschool en voor we het goed en wel beseffen zal ook zij kunnen lezen en fietsen en …
Vandaag was Charlotte de chef van dienst. Ze wilde graag nog eens koken: gehaktbrood met kriekjes en puree was het menu dat ze had samengesteld. En chocomousse natuurlijk . Ze begint steeds beter haar plan te trekken – enkel het vuur laat ze voorlopig nog aan papa . En de afwas 
Maar anderzijds entertainde ze intussen kleine zus wel.
Charlotte en Anne maakten vandaag meringue. Er werd daarbij natuurlijk ook heel wat geproefd en uitgelikt maar dat hoort erbij hé !
Vanaf nu kan ik ook vanop mijn telefoon berichtjes posten dankzij de wordpress-app 